The day, week, month... after

Elke wolk, zelfs al is ie gitzwart, heeft een gouden randje.. en om het in een ander cliché te gieten: als mijn leven eruit zag als een koekje (momenteel wel zo eentje die drie weken onderaan de boekentas heeft gezeten -elke ouder weet nu wat ik bedoel-), dan zijn de mensen rond mij de chocoladestukjes die het gewone speciaal maken! (Jullie weten wel wie ik bedoel - dank je wel daarvoor!)

 

 

Jammer als je dat op de harde manier moet ontdekken, maar bottomline is dat ik het ontdekt heb. De 'total-make-over' deel 2 was niet meteen een succes, maar toch...

Als je eruit leert te relativeren,

Als je eruit leert dat je een select groepje fantastische mensen om je heen hebt,

Als je eruit leert dat je niet moet uitstellen om te genieten,...

Dan is het allemaal geen verloren moeite geweest!

 

Het is ondertussen anderhalve week geleden dat ik nog eens in mijn pen kroop (allez, in het toetsenbord - met een pen op een computerscherm zou behoorlijk idioot zijn), maar het lijkt eeuwen geleden. Het lijkt nu even ook gewoon heel erg banaal om bezig te zijn met je gewicht, met streven naar 'je beter voelen in je vel'. Al streef ik nog altijd naar dat laatste, maar de weg ernaartoe is net iets onstuimiger geworden. En daarmee heb ik dat ook gezegd, en hoef ik er niet meer op terug te komen. Vraag er niet naar, begrijp gewoon dat ik niet altijd even vrolijk kan zijn...

 

Zondagavond zijn ze komen thuis filmen - mijn introstukje voor de bakmatch. Ik was de allerlaatste 'opdracht' voor de cameraman, en toen hij uit Gent moest vertrekken richting Ruddervoorde, had hij even gehoopt dat Ruddervoorde tussen Gent en Brussel lag... En ik dacht dat mijn oriëntatie slecht was! Samen met de kids hebben we pizza gemaakt, terwijl hij wat vragen stelde. Benieuwd wat dat gaat opleveren... Vraag 1: heb je het bakken meegekregen van vorige generaties-is het een familieding? Hmm, die kent duidelijk mijn mama niet. Ik heb het -denk ik- beleefd verwoord, maar hoe zeg je beleefd dat een keuken (voor mijn mama dan) het equivalent is van een middeleeuwse folterkamer?! Vraag 2: kan je goed koken? Lieflijk antwoord van Luka daarop is dan dat alles lekker is, maar niet pizza, want dat lust hij niet... (Terwijl hij gewoon verder zijn pizza aan het versieren is - Kaena's pizza was dan alweer bijna leeg, wegens 'voorproeven'...).

Wordt waarschijnlijk wel interessant qua introductie... :-)

Ondertussen weet ik al wat er te winnen valt, maar ik heb het al, dus dat hoeft dan ook niet meer! Dinsdag 1 oktober is de laatste draaidag, ergens aan de andere kant van het land - in Heverlee, geen idee waar dat ligt, maar het klinkt ver! En dan weet ik wat het resultaat is: ik hoop alleen dat ik toch minstens één taartje heb verkocht...

 

En maandag was er dus een wegingsmoment - na een week 'verzilvering': dan is het de bedoeling dat je stabiel blijft. We zitten onder de 65 (goed, een beetje marge), maar veel verder moet het nu toch niet meer gaan. Dan wordt het te kostelijk! Shoppen is wel leuk, maar het probleem is dat mijn bankrekening dan mee dieet (en daar vliegt de 'vulling' precies veel sneller van af...) - nochtans vind ik er helemaal niets mis mee, met een vette bankrekening! Maten en gewichten hé...