Ok, laat me beginnen met zeggen dat ik niet helemaal knettergek ben geworden... Die 80km waren niet helemaal gepland - of toch niet bekend gemaakt op voorhand. Wat doet een mens op een zondagmorgen in september, als de kinderen niet thuis slapen?
Het antwoord op die vraag was vandaag 'vrijwillig opstaan om 7 uur (ok, 7u20 :-) ), vertrekken naar Menen en daar een fietstochtje aanvatten van 30 km, die er 39 bleken te zijn, een hapje eten in Rijsel (echt een heel kleintje, want de combo met mijn rain-dieet is niet zo evident), dan een ommetoertje in Rijsel -als je dacht dat de kasseien er in Brugge slecht bij lagen, dan ben je duidelijk nog nooit in Rijsel geweest- en dan terug naar Menen.' En op het einde van de dag heb ik mezelf bij wijze van souvenir rugpijn, een overbelaste -en onplooibare- knie en een kont waarin elke vezel voelbaar is... Maar pijn is fijn, denk ik dan! Of zoals we in een filosofisch moment hebben beslist op een stoel in een café in Komen: dat dood zijn is niets, het is het dood gaan die zo lastig is!
Maar er waren ook upsides aan de dag: het plaatste een crappy werkdag van vrijdag meteen in een ander daglicht (of ik kreeg ideeën wat ik met sommige mensen zou willen doen... Alleen een fiets nodig!).
Om nog maar te zwijgen van de kwelling die ik mezelf aandeed gisteren... Chocoladetaart maken als je op dieet bent: dat is wat je noemt 'niet zo'n briljant idee'! Wel trots op mijn volharding... Ik heb niet geproefd: wel drie versies gemaakt met cuberdon, pepermunt en peper/kaneel. En tijdens onze eerste (en enige) tussenstop deze morgen hebben 28 mensen - of nee 27, eentje lustte er geen chocoladetaart, en ik heb ook niet geproefd- dankbaar toegetast, en eerlijk geoordeeld! Het wordt een cuberdon-deelname aan de bakmatch! Had ik dat al gezegd, dat ik daar aan meedoe? Dit najaar op Libelle-TV: mijn chocoladetaart-versie met cuberdon... Mijn timing is een beetje ongelukkig, maar bon: uitdagingen zijn er om aan te gaan!
En morgen is er dus terug een fijne officiële weging (geen idee waar ik nu sta, de laatste keer was het 67,7). ben eens benieuwd of mijn opofferingen de laatste tijd zich op zijn minst lieflijk hebben vertaald in een beetje gewichtsverlies... Het zal moeten, want ik word die rain zo ongeveer -heel stilletjes, maar niet altijd in stilte - beu! En nu? Nu ga ik mijn hoofd leggen, en slapen... Ik vermoed zo dat dat redelijk vlotjes zal gaan!
Wordt vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten