Voila, januari is afgesloten! Kom nu niet meer af met nieuwjaarswensen: het is te laat... de beste paaswensen daarentegen mogen beginnen komen! Of toch minstens het voorproeven van de chocolade :-D
Ik heb een writer's block- paniek!- ondertussen al 3 keer gestart aan een stukje en evenveel keer alles gewist. Niet dat er niets gebeurd is, of niets te vertellen valt... Alleen: 'hoe begin ik eraan?' Misschien met een reeks 'wist-je-dat-jes'...
Zoals in 'wist je dat je kleuters stil krijgt met klassieke muziek?' Echt, als ik het zelf niet had gezien, dan had ik het niet geloofd, maar blijkbaar bestaat er een wetenschappelijke formule: de stilte van een kleuter blijkt omgekeerd evenredig (of is het evenredig? Dat weet ik eigenlijk niet) met de grootte van een muziekinstrument!
Het begon allemaal met huiswerk - Kaena's allereerste huiswerk! Het ventje kwam apetrots naar huis met de melding dat hij nog werk had (zou dat binnen een paarjaar nog met even veel trots gebeuren?! Zal het moment maar koesteren...). Bleek een taakje van de juf om samen ideetjes te sprokkelen: de kindjes tekenen en de mama's/papa's zetten er (veiligheidshalve wellicht) bij waarover de kids willen bijleren... (Ik hoop dat er geen dokterskindjes in de klas zitten, want anders waren de tekeningen waarschijnlijk duidelijker dan de bijgeschreven teksten! :-) ). Kaena kwam niet verder dan 'basketbal', 'strandbal' en 'voetbal' - persoonlijk snapte ik er de ballen van! Andere kids waren -gelukkig- inventiever en kwamen op 'feest' en 'limonade'... En zo was het eerste limonadeconcert geboren! Echt, een super-idee... Een echte uitnodiging, de opdracht om in gala-kledij te komen (raad eens wie daar stond te blinken, opgekleed en al...). We dachten in onze trouwkledij te komen opdagen, maar het cliché van 'na een paar jaar niet meer in je trouwkleed te kunnen', werd bij deze bevestigd! (Of ik zat in 2007 met z'n twee in mijn kleed, of Kenny kreeg toen 'meer waar' voor zijn geld...). En dan een echt concert met cello, contrabas, fagot en hobo werden goed gesmaakt, die kleuters zaten zowaar -STIL!- met open mond te kijken naar de instrumenten, die drie keer zo groot waren als zij. Misschien had dat ook wel te maken met het feit dat ze de fagot aanzagen voor een bazooka... Als avondvuller had ik nog voorgesteld om eventueel de kleuterdansjes nog eens op te voeren - met de kleuters, voor alle duidelijkheid! Bleek helemaal overbodig: de drie beschikbare K3-muziekjes waren voldoende. (Al begon dat na de 7de keer wel een beetje te vervelen, maar dat kan aan mij liggen...).
En wist je dat carnaval nadert? In het hoofd van mijn kiddies blijkbaar wel wat sneller dan in onze omgeving, maar... details, details! En dus lopen er af en toe twee kerels van om en bij de meter te pas en te onpas in de vreemdste outfits rond. Of vind je het niet vreemd dat een ninja en een niet-zwarte zwarte piet naar een ontbijt komen... Maar ach, wij zijn persoonlijk al één en ander gewend, en het voordeel was wel dat ik niet moest zoeken waar mijn gangst... euhm lieverdjes uithingen... Blijkt ook ideaal om mensen te leren kennen (vergeet alle slechte openingszinnen: neem gewoon een verklede huppelpup mee). Als ik het even overschouw, dan hebben ze dat verkleden misschien niet van vreemden meegekregen... Mama en papa kunnen er ook wel wat van - heel soms! Zo komt het dus dat wij ons gisteren als 'discobol' hebben gedragen... Dat heb je, als je wordt uitgenodigd voor een disco-night... Blijkbaar hadden wij dat wel net iets letterlijk'er opgenomen dan de andere aanwezigen. Wist je dat nog niet? Als we iets doen, dan doen we het 'all the way', en daar -ver- voorbij... Ik vrees de dag dat we worden uitgenodigd voor een animal-party: een berenpak kan misschien nog net, maar no way dat ik als bunny uit het huis vertrek!
