Het lijkt een vreugdekreet, en dat is het misschien ook wel, maar ook en vooral een liedje die zich heeft verankerd in mijn hoofd. Dat komt ervan als je jezelf tot kleuterdanser ontpopt. Maar eerst tijd voor andere dingen...
Het is een hele tijd geleden dat ik nog op mijn blog ben geraakt: niet omdat ik niets te vertellen had -Heb je mij al ooit sprakeloos geweten?!- maar wel omdat mijn beste ideeën zich uitten op het moment dat ik zo ver mogelijk van een computer bevond... En gezien mijn geheugen nu vooral is ingesteld op 'hier en nu', ben ik die -ongetwijfeld fantastische :-) - schrijfstukjes alweer vergeten, nog voor ik de tijd kreeg om ze op te schrijven. Dus moeten jullie het doen met de onzin die nu uit mijn toetsenbord vloeit! Maar eerst en vooral: BEDANKT! Ik zag zonet dat mijn blog de kaap van de 1000 views heeft overschreden... Leuke vaststelling. :-) En tijd voor een ya ya yippee (de eerste!)Het feit dat ik nu tijd heb, heeft vooral te maken met mijn kleine snotneus, die me om 4u30 wakker maakte met de mededeling dat zijn 'avond'-melkje helemaal koud geworden was. Normaal drinkt hij dat 'een beetje warm, en een beetje koud' (lauw, zoals we zeggen maar dat woord zit nog niet in zijn woordenschat :-) ). Helaas heeft die opgewarmde melk de hatelijke eigenschap om af te koelen, als je dat een paar uur laat staan... Wijze levenslessen, die ik niet per sé om 4u30 hoef te ontdekken. (Had ik al gezegd dat het 4u30 was? -'S NACHTS!!). En dan komt dat kleine poepje me deze morgen lieflijk wakker maken als je eindelijk weer in slaap gevallen bent, met een kriebel op je wang en de woorden 'mama, het is je vriehiehiend!'. Geen tijd dus, voor een ochtendhumeur...
Maar goed, ik had eigenlijk een andere insteek voor vandaag. Mijn dieet is nu officieel afgelopen. That calls for a ya ya yippee! Fase twee werd deze week afgerond, en nu volgt alleen nog maandelijks een controlemoment, waarbij een maximale afwijking van 2kg toegelaten is... Dat lukt me wel: ik had eigenlijk al in fase twee stilletjes aan het dieetgevoel opgegeven om plaats te ruimen voor een aangepaste levensstijl. Als je er zo lang mee bezig bent, dan wordt het een gewoonte: ik check de hoeveelheden suikers van alles wat ik koop, mijn mandje is veel vaker gevuld met verse groenten en fruit, mijn specialiteit in de keuken is 'snelle hap met groenten en vlees' :-) ... En hopelijk went iedereen aan de 'new look' (wacht nog even tot ik er weer stralend uitzie, work in progress!). Want nu kreeg ik al twee keer te horen dat het een beetje 'te' is, dat ik er beter uitzag met een klein beetje meer... Hadden ze dat maar verteld toen ik bezig was, dan had ik vroeger kunnen stoppen :-). Maar eerlijk: ik schrik ook wel van foto's van mezelf... In de positieve zin welteverstaan! Het verschil tussen een bikini-foto deze zomer en eenzelfde foto in de herfstvakantie is op zijn minst opmerkelijk... (en voor je het vraagt: geloof me maar op mijn woord, die zijn niet voor publicatie!). Wederom ya ya yippee dus...
Die kreet zit echt in mijn hoofd (er zijn ergere dingen...) sinds ik een sessie kleuterdans in elkaar aan het steken ben. Maar er is afwisseling: ook 'tsjoe tsjoe wa', 'schudden met die billen' en 'eyo eyo eyo' passeren de revue... Een beetje begrip als ik vreemde dingen zeg (of nog vreemder dan anders). Mocht je kleuter of eersteleerjaar'der -hoe zeg je dat eigenlijk?!- dit lezen: ze zijn welkom om mee te komen genieten van mijn energie op zondagmorgen (doorgaans eerder beperkt, maar voor de gelegenheid in hyper-drive). Die ya ya yippee zal vooral om mezelf op te peppen zijn... :-)
En nu... Hop hop met die energie op zaterdagmorgen: tijd voor kleuterturnen! (Gelukkig gewoon ondergaan... Tijd om dat kleine poepje terug te pakken :-) )
