Het weekend is moeilijk. Dat had ik al gemerkt, en met mij waarschijnlijk ook iedereen rond mij! Had ik dit stukje gisteren geschreven, dan was het waarschijnlijk één grote klaagzang geworden... Maar ik heb me ingehouden onder het motto 'impulsiviteit is niet altijd de bron van de beste creativiteit' :-)
Na een paar tegenvallende weegschaalresultaten (het optimistische 70.X bleef naar mijn goesting wat te lang staan) had ik me plechtig voorgenomen om de weegschaal door het venster te zwieren als er na het weekend geen resultaat op stond dat ik wou zien (iets zoals 6X.X zou een goed begin zijn!). Zaterdag hadden we een verjaardagsfeestje - een eerste grote test van mijn zelfbeheersing op vlak van hapjes en drank. Nu ben ik niet echt een drankorgel, maar een glaasje witte wijn is altijd wel verleidelijk. Als dat glaasje dan kan gepaard gaan met een chipje, een nootje, een bladerdeeghapje... Dan heb je mij meestal al overtuigd! Maar nu dus niet. Geen enkel borrelhapje is mijn lippen gepasseerd... Ook geen enkele borrel trouwens. Bij deze: lieve gastvrouw, je feestje was super, de hapjes zagen er mega uit (behalve misschien die garnalen, maar die zullen er bij mij nooit in gaan, dieet of geen dieet!), en dat ik er niet aan kwam, had niets met jou te maken...
Na dit bewijs van zelfbeheersing had ik hoge verwachtingen van Bas... Bas - kort voor bascule- is de weegschaal, maar ik vind Bas leuker klinken. Maar Bas werkte zondag dus niet echt mee: geen gram eraf! (Of liever 'geen 0.1 kg', want Bas werkt niet met grammetjes)
En dus heb ik mijn dreigement -lieftallig als ik ben- nog even herhaald in aanwezigheid van getuigen. Die getuigen, dat zijn dan de mannen in huis (de één al wat groter dan de ander)... Die getuigen, vooral dan de grootste onder hen, spoorden me aan om toch wat geduld te hebben (en gelijk heeft ie, waarschijnlijk, maar dat wordt niet luidop gezegd! :-) ). Eerlijk is eerlijk: toen het geduld werd uitgedeeld, stond ik niet bepaald op de eerste rij...
Deze morgen stond ik voor de weegschaal met een klein hartje -mijn dreigement indachtig de ruit al opengezet!- en toen ik erop kroop, kreeg ik 69.9 te zien. Het was maar heel even, uiteindelijk werd het toch 70.0, maar ik heb het gezien!
Bas heeft dan maar het voordeel van de twijfel gekregen, en staat nog steeds op zijn trouwe plek in de badkamer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten