Dat zeggen ze toch... Ik kan er zelf niet van meespreken, om de eenvoudige reden dat ik dat niet heb!
Geduld is niet één van mijn sterkste punten-en dat is waarschijnlijk subtiel uitgedrukt...
Het is waarschijnlijk niet de bedoeling, maar toch kan ik het niet laten om mezelf elke ochtend even met Bas te confronteren. En als Bas dan twee dagen (of zelfs drie!) hetzelfde resultaat toont, terwijl ik me -met ijzeren discipline- mooi gehouden heb aan alles waar ik me aan moet houden... Dan dreigt Bas zijn levensduur drastisch in te korten door een geassisteerde zelfmoord (een klein zetje door het venster, zeg maar :-) ).
Huidige stand van zaken blijft dus 69.X - vanavond toch maar eens horen of het normaal is dat dit zo traag vooruit gaat (in mijn termen - voor andermans referentiekader is 3kg of zo, in 16 dagen misschien best wel ok).
Maar wat ik wel al heb uitgedokterd, is de beloning aan het einde van de rit! 2013 is tot nu toe best wel een 'shitty' jaar geweest - zowel op het werk als daarbuiten. Laat ons zeggen dat er in de emmer al veel druppels gevloeid zijn, en nu heb ik even nood aan stoom aflaten, weg van alles en iedereen.
Dus als het doel is bereikt (en dat zal! Want wat ik mankeer aan geduld, heb ik dan weer in overvloed aan volhardendheid :-) ), boek ik een mini-citytripje -helemaal alleen. (Oh ja, met dank aan de hubby, die akkoord is met mijn plan). Bestemming: voorlopig nog niet beslist...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten